سفارش تبلیغ
هاست ایران
هاست ایران




























پیاده تا عرش

من نمی دانم کجای ایران اسلامی ما در هفته ی دفاع مقدس پایکوبی راه انداخته اند و جشن گرفته اند که بعضی ها اینچنین درباره اش می نویسند!

آیا یاد کردن از حماسه های رزمندگان در طول هشت سال دفاع مقدس و زنده کردن یاد و خاطره ی شهدای عزیزمان که تمام زندگیمان و آسایش کنونی مان را مدیون آن بزرگواران هستیم ، جشن و پایکوبی به حساب می آید؟!!!

آیا آگاه کردن نسل جوانمان که آن دوران را لمس نکرده اند از اتفاقاتی که در طول آن هشت سال رخ داده جرم است؟!

دیده ام عزیزان نوجوانی را که هنگام بازدید از یک نمایشگاه دفاع مقدس چقدر سؤال در ذهنشان نقش بسته.

اصلا مگر می شود نسبت به گذشته ی خود بی خیال شد. آن هم گذشته ای که اگر نبود معلوم نبود چه بر سرمان می آمد! نهایتش این بود که یک چیزی مثل عراق امروز می شدیم دیگر!

چگونه است که کشور های غربی بعد از این همه سال برای نوادگان بازماندگان جنگ های جهانی اول و دوم بزرگداشت برگزار می کنند ولی ما هنوز دو دهه از تاریخ درخشان دفاع سلحشورانه ی جگر گوشه هایمان نگذشته می خواهیم آن را در خاک دفن کنیم؟

چرا همین که به موضوع ارزشهای دینی مان می رسیم تیر و ترکش ها به سمت مان نشانه می رود و محکوم می شویم؟! چرا بعضی ها تمام سعی خود را می کنند که دفاع هشت ساله ما را فقط به میهن دوستی رزمندگان خلاصه کنند و هیچ تمایلی ندارند حرف از ایمان و تقوای خالصانه ی دلاورانمان به میان بیاید؟!

هیچ کس از تجهیزات و نیروهایی که مقابل ما صف کشیده بودند بی خبر نیست. خیلی راحت می توان آمار و ارقام را بدست آورد. آیا اگر توکل به خدا و توسل به ائمه ی اطهار علیهم السلام و ایمان و شهادت طلبی بچه های ما نبود می توانستیم در مقابل آن همه امکانات دشمن تا دندان مسلح مقاومت کنیم و پیروز میدان شویم؟

ما شکست نخوردیم. این را به آنهایی که داعیه دار شکست دفاع مظلومانه ی ما هستند می گویم. شکست را آنهایی خوردند که می خواستند دور روزه صدایشان را از تهران به گوش جهانیان برسانند. شکست را آنهایی خوردند که تمام محاسباتشان برای اشغال کشور ایران اشتباه از کار در آمد.

زمان جنگ تحمیلی وقتی حضرت امام خمینی قدس سره شریف فرمودند این جنگ یک نعمت است خیلی هایمان مفهومش را درک نکردیم. با خود می گفتیم کجای این جنگ نعمت است؟ مگر می شود این همه بدبختی و مشکلات را نعمت دانست؟! ولی الان خیلی خوب می فهمیم که واقعا دوران جنگ تحمیلی یک نعمت بود و فقط آنها که آن زمان را درک کردند می توانند پی به آن ببرند.

حرف زیاد دارم ولی الحمدلله دوستان خیلی خوب در این باره صحبت کرده اند.

لینک های مرتبط:

آیا بدن های پاره پاره بزرگداشت نمی خواهند؟! / آهستان

جنگ و صلح در قاموس مجاهدان و عافیت طلبان / واژگون

چگونه مدعیان روشنفکری چاره ای جز مغالطه ندارند ؟! / منبر نت

جنگ تحمیلی دشمنان و دفاع مقدس ما / فصل آگاهی


نوشته شده در چهارشنبه 87/7/3ساعت 11:43 عصر توسط فاطمه ایمانی نظرات ( ) |


Design By : Pichak