سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا




























پیاده تا عرش

حکمت 340 نهج البلاغه:

العِفافُ زینةُ الفقرِ، و الشُکرُ زینةُ الغِنَی.


عفّت و خویشتن داری، زینت فقر است؛ و شکر و سپاس، زینت غنا و توانگری است.


عفاف؛ تنها به معنای خویشتن داری در برابر آلودگی های جنسی نیست. بلکه از نظر واژه ی عربی، هر گونه خویشتن داری در مقابل گناه و کار خلاف را فرا می گیرد.

امام علی علیه السلام در این حکمت اشاره دارند به اینکه شخص فقیر که دست او از مال دنیا خالی است، هر گاه عفت و خویشتن داری داشته باشد، چشم به مال مردم ندوزد، از طریق حرام به دنبال کسب مال نگردد، در مقابل ثروتمندان سر تعظیم فرود نیاورد، این حالت او که در عرف عرب عفت نامیده می شود، زینت او می گردد و نقطه ضعف او را می پوشاند.

ثروتمندان اگر شکر توانگری را به جا آورند، نه تنها شکر لفظی، بلکه شکر عملی را نیز انجام دهند؛ و از آنچه خدا به آن ها داده به نیازمندان ببخشند، بهترین زینت را دارند.

اگر ثروتمند، بخیل و خسیس باشد، لکه ننگی بر دامان او می نشیند، و در نظرها زشت و نازیبا جلوه می کند.

برگرفته از تفسیر آیت الله مکارم شیرازی


نوشته شده در سه شنبه 96/12/15ساعت 12:12 صبح توسط فاطمه ایمانی نظرات ( ) |

حکمت 399 نهج البلاغه:

همانا فرزند را به پدر، و پدر را به فرزند حقّى است.

حق پدر بر فرزند این است که فرزند در همه چیز جز نافرمانى خدا، از پدر اطاعت کند،
و حق فرزند بر پدر آن که نام نیکو بر فرزند نهد، خوب تربیتش کند، و او را قرآن بیاموزد.

 

حق پدر بر فرزند:
ظاهر این است که حقی را که امام علیه السلام، به این گستردگی درباره ی پدران فرموده اعم از واجب و مستحب است؛ و به تعبیر دیگر در مواردی اطاعت واجب است که اگر ترک کند سبب اذیت و آزار می شود و منجر به عقوق پدر می گردد. اما مواردی هست که اگر اطاعت نکند پدر اذیت نمی شود. در اینجا مستحب است که فرزند به امر پدر احترام بگذارد و اطاعت کند.
البته گاهی مسائل سرنوشت سازی است که اگر پسر بخواهد از پدر اطاعت کند گرفتار خسارت عظیمی می شود، هر چند داخل در معصیت نیست. مثلا پدر از عروس خود ناراحت باشد، و به فرزند خود دستور دهد که همسرت را طلاق بده؛ و یا اینکه پسر تجارت پر سودی با شریکی دارد، و پدر از شریک ناراحت باشد، و به پسر خود بگوید که به شراکت خود خاتمه بده.

*در این گونه موارد دلیلی بر وجوب اطاعت پدر هر چند معصیت خدا نیست، نداریم.



حق فرزند بر پدر:

& نام نیک بر فرزند بگذارد.
& او را به خوبی تربیت کند.
& قرآن را به او تعلیم دهد.

نام، چیزی است که هر روز بارها انسان با آن مخاطب می شود و طبعاً اثر تلقینی دارد.

روح و ذهن انسان در کودکی بسیار تاثیر پذیر است، و اگر پدر و مادر در تربیت فرزند کوتاهی کنند خسارت عظیمی، هم دامان پدر و مادر را می گیرد، و هم فرزند را.

امام علی علیه السلام از میان تمام آداب و تعلیمات به تعلیم قرآن توجه کرده است، و بر آن تاکید می کند؛ زیرا قرآن مجموعه ی بی نظیری است که تمام درسهای زندگی مادی و معنوی در آن جمع است.

 

منبع: پیام امام امیر المؤمنین (ع)، نوشته آیت الله #مکارم_شیرازی و جمعی از فضلا.


نوشته شده در سه شنبه 96/12/15ساعت 12:0 صبح توسط فاطمه ایمانی نظرات ( ) |

نهج البلاغه براى شیعه بلکه براى هر کس که غیر معاند باشد، کتاب با عظمت و بزرگى است،
و ما باید در اثر کثرت مراجعه و مباحثه، آن را حفظ باشیم. و براى فهم آن احتیاج به عربیّت و بلاغت داریم.

اگر بفهمیم قرآن چیست، نهج البلاغه و صحیفه سجّادیه را مى فهمیم، و گرنه کسانى که مى گویند قرآن را مى فهمیم و نهج البلاغه را نمی فهمیم، دروغ مى گویند؛ زیرا مطالب دقیق در قرآن بسیار است که « لا یَعْلَمُها إِلاّ الاْ ءَوْحَدِىُّ مِنَ النّاسِ. »؛ (جز افراد نادر آن را نمى دانند.)

از حیث سند نیز کسانى از عامه هستند که اسناد و مدارک نهج البلاغه را داشته اند. ابن ابى الحدید شخصى را ذکر مى کند که قبل از ولادت مرحوم سیّد رضى خطبه شقشقیه را در کتاب خود آورده است. (1) ابن ابى الحدید مى گوید: به خدا سوگند، این خطبه را من در کتاب هایى یافته ام که دویست سال پیش از ولادت رضىّ نوشته شده اند.
بنابر این کتاب نهج البلاغه با این علوّ مرتبه اش « یَلیقُ حِفْظُهُ وَ تَدْریسُهُ وَ بَیانُ خُطَبِهِ عَلَى الْمَنابِرِ. »؛ (شایسته است حفظ و تدریس آن و این که خطبه هاى آن بر بالاى منبرها بیان شود.)

1. شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج 1، ص 204.
 
از فرمایشات حضرت آیت الله العظمی بهجت


نوشته شده در دوشنبه 96/12/14ساعت 11:50 عصر توسط فاطمه ایمانی نظرات ( ) |


حکمت 461 نهج البلاغه:

الغیبةُ جُهدُ العاجِزِ .

غیبت کردن، آخرین تلاش شخص ناتوان است.


در میان گناهان، کمتر گناهی است که مانند غیبت، نشانه ی پستی و ضعف و زبونی باشد.

غیبت از گناهانی است که جنبه ی حق الناس دارد، و چنان نیست که تنها با آب توبه بتوان آن را شست؛ بلکه باید از غیبت شونده حلالیت بطلبد. و وای به حال کسی که غیبت افرادی را کرده و آن افراد از دنیا رفته اند، که حلیت طلبیدن غیر ممکن شده است. در این گونه موارد دستور داده شده که برای آن افراد تا می تواند طلب استغفار کند، و کار خیر انجام دهد بلکه از او راضی شوند.


نوشته شده در دوشنبه 96/12/14ساعت 11:45 عصر توسط فاطمه ایمانی نظرات ( ) |

حکمت 21 نهج البلاغه:

"... و الفرصة تمرُّ مرّ السَّحابِ ، فَانتهزوا فُرَصَ الخیر ."

« ... و فرصتها چون ابرها می گذرند، پس فرصتهای نیک را غنیمت شمارید. »


ضربان قلب انسان به او یادآوری می کند، زندگی از دقیقه ها و ثانیه ها تشکیل شده است؛ پس قدر لحظه لحظه ی زندگی ات را بدان. فرصتها را غنیمت بشمار و نگذار ثانیه ای از آن هدر برود.


نوشته شده در دوشنبه 96/12/14ساعت 11:39 عصر توسط فاطمه ایمانی نظرات ( ) |

« السلام علیک یا أبا عبد الله »

هنگامی که امام حسین علیه السلام به دنیا آمدند، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم ایشان را در آغوش گرفتند و فرموند: «لا یَوم کَیومک یا أبا عبدالله – هیچ روزی مانند روز تو نیست، ای أبا عبدالله »‌ (1)

« أبا عبد الله » را پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله و سلّم طبق فرمان الهی، به امام حسین علیه السلام نسبت داد.

در اینجا « پدر » یعنی « مربّی ـ تربیت کننده ».

در واقع امام حسین علیه السلام حکم یک مربی را دارد که درس بندگی را به تمام نسل های بعد از خود داد. اگر تا قیامت کسی خدا را پرستش کند به برکت قیام امام حسین علیه السلام است. حقّا که لقب أبا عبد الله برازنده ی وجود نازنین ایشان بوده و هست و ایشان پدر تمام بندگان خدا است.

پ.ن:

(1) شفاء الصدور فی شرح زیارت العاشورا، چاپ اول، ص 102


نوشته شده در پنج شنبه 96/12/10ساعت 10:50 عصر توسط فاطمه ایمانی نظرات ( ) |

بسم الله ...

 

در قرآن کریم سوء ظن و گمان بد بسیار نهی شده به گونه ای که بیان شده بعضی از گمانها، گناه است.

شاید با خودتون بگید گمان بد چرا باید گناه باشه؟ خب دست خودمون نیست یهو فکر نامربوط نسبت به شخصی به ذهنمون میاد.

تا اینجای مسأله درسته، ولی مدیریت این فکر منفی با خود ماست. اینکه آیا ما به این گمان بد اهمیت ندهیم و نگذاریم فکرمون را مشغول کنه، یا اینکه انقدر ذهنمان را درگیر این سوء ظن کنیم و دنبالش را بگیریم، و انقدر تجسس کنیم که گناه های بعدی را در پی داشته باشه. میدونید که تجسس خودش غیبت، تهمت و خیلی چیزای دیگه به همراه میاره.

 

خداوند متعال در آیه 12 سوره حجرات می فرماید:

(یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ).

«اى کسانى که ایمان آورده‏ اید! از بسیارى از گمانها بپرهیزید، چرا که بعضى از گمانها گناه است»!

 


& مختصری از تفاسیری که برای این آیه آمده است:

 

منظور از این نهى، نهى از ترتیب آثار است. یعنى هر گاه گمان بدى نسبت به مسلمانى در ذهن شما پیدا شد، در عمل کوچکترین اعتنایى به آن نکنید، طرز رفتار خود را دگرگون نسازید و مناسبات خود را با طرف تغییر ندهید.

 

پرسش:

     ظنّ یا گمان، یک فعل قلبی و خارج از اختیار انسان است؛ انسان بی‌اختیار به مردم بدبین می‌شود. بنابر این چگونه ممکن است کسی را که قادر بر ترک کاری نباشد، به ترک آن کار فرمان دهیم.

 

پاسخ:

    نهی از ظنّ و گمان بد به سه معنی است:

  • 1. نهی از مقدّمات گمان بد. به این معنی کاری را که سبب ایجاد بدبینی می‌شود از آن پرهیز کنید؛
  • 2. گمان بد را که در شما ایجاد شده است با توجیهات برطرف نمایید؛
  • 3. به گمان بد ترتیب اثر ندهید یعنی در پی آن کسی را متـهم نکنید و از او غیبت نمایید.

نکته:

     از این که فرمودند از بسیاری از گمان‌ها دوری نمایید، یا مقصود این است که تعداد گمان‌های بد به نسبت به گمان‌های خوب، بسیار است یا مقصود این است که گمان‌های بد بدون مقایسه با گمان‌های خوب، بسیار است.


نوشته شده در شنبه 96/10/23ساعت 7:0 عصر توسط فاطمه ایمانی نظرات ( ) |

   1   2   3   4   5   >>   >

Design By : Pichak